Topolno

Będąc w Topolnie z pewnością zauważysz charakterystyczne, wysokie wzniesienie, górujące nad wsią. To pozostałość wczesnośredniowiecznego grodu z przełomu VIII/IX w. W II poł. X w. powstało tu osiedle obronne, które strzegło wiślanego szlaku handlowego, łączącego Pomorze z Wielkopolską. Wraz z grodami w Świeciu i Grucznie tworzyło zespół strażnic przygranicznych. Gród w Topolnie przestał istnieć po śmierci Mieszka II (1034 r.), kiedy to nastąpiło oderwanie kilku dzielnic, w tym Pomorza Nadwiślańskiego, od państwa polskiego. Dziś zachowało się jedynie wysokie, ścięte wzgórze, które przez wzgląd na swój charakterystyczny kształt, nazywane jest „Talerzykiem”. Wiedzie do niego polna droga otoczona krzewami i dziko rosnącymi drzewami owocowymi. Warto ją pokonać i wspiąć się na sam szczyt, z którego rozpościera się przepiękna panorama na dolinę Wisły.

Topolno przywołuje także pielgrzymów. Znajduje się tu bowiem Sanktuarium Matki Bożej Uzdrowienia Chorych, słynące z cudownego obrazu Matki Boskiej, który, jak głosi ludowy przekaz, przypłynął tutaj Wisłą…

W 1583 r., podczas uroczystości Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny, wierni dostrzegli niezwykłą jasność, dobiegającą od strony Wisły. Zaciekawieni wyjątkowym zjawiskiem udali się na wał. Tam ukazał im się niecodzienny widok – owa jasność unosiła się nad, płynącym Wisłą, obrazem Matki Boskiej. Kiedy obraz przystanął i oparł się o pień topoli, ludzie pospieszyli do łódek i sprowadzili go na ląd. Wierni pośpiesznie zbudowali kapliczkę, w której umieścili obraz. Wieść o objawieniu Matki Boskiej szybko rozniosła się po okolicy. Do Topolna zaczęli przybywać wierni, by oddać cześć Najświętszej Matce. W związku z tym, jeszcze w tym samym roku, wybudowano tu drewniany kościółek, w którym umieszczono obraz. Chwała Maryi nie ustawała, a i Ona nie skąpiła swoich łask wiernym. Cudowny obraz przez blisko 100 lat gromadził pątników w drewnianym kościółku. Aż pewnej nocy Najświętsza Panienka ukazała się we śnie dziedzicowi Topolna, Andrzejowi Konarskiemu, jego żonie, i miejscowemu księdzu. Poleciła im, by obraz Jej przeniesiono w inne miejsce, aby większej czci doznała. Pomimo że objawienia się powtarzały, nikt nie zwracał na nie uwagi. Do momentu aż obraz zniknął z kościoła. Znaleziono go na miejscu, gdzie dziś stoi kościół murowany. Obraz wrócił do drewnianej świątyni, ale jego zniknięcia pojawiały się coraz częściej. Ludzie zrozumieli wówczas, że Matka Najświętsza wskazuje im nowe miejsce, gdzie wierni mają oddawać Jej cześć. Wieści te doszły do Adama Konarskiego, wojewody malborskiego i proboszcza kapituły warmińskiej, który wraz z bratem Andrzejem, postanowił wybudować nowy, murowany kościół w miejscu wskazanym przez Matkę Boską.

Budowę kościoła ukończono w 1683 r. Obok niego bracia Konarscy wybudowali gmachy klasztorne, do których sprowadzili ojców paulinów z Częstochowy. W 1684 r. obraz umieszczono w ołtarzu głównym nowo wybudowanego kościoła.

Cudowny Obraz Matki Boskiej wykonany został na świerkowym drewnie w XV-XVI w. przez nieznanego autora, w stylu jasnogórskim. W XVIII w. nałożono na niego bogato zdobione srebrne sukienki oraz koronę Matki Bożej – wotum króla Władysława IV, która wcześniej zdobiła Obraz Jasnogórski. Niestety w 1983 r. korona wraz ze wszystkimi historycznymi srebrnymi wotami została zrabowana. W 1988 r. obraz ozdobiono kopią owej korony.